مقاله در مورد آداب و وظائف معلم و شاگرد

مقاله در مورد آداب و وظائف معلم و شاگرد

لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
دسته بندی : وورد
نوع فایل :  word (..doc) ( قابل ویرایش و آماده پرینت )
تعداد صفحه : 115 صفحه

 قسمتی از متن word (..doc) : 
 

2
‏باب اول : آداب و وظائف معلم و شاگرد 
‏بخش اول : آداب و وظائف معلم و شاگرد نسبت به خود 
(‏مطالب مربوط به آن ، ضمن شش امر، ‏مورد گفتگو قرار میگیرد):
1- ‏ضرورت و ‏لزوم اخلاص و پاکسازى نیت  
‏نخستین آداب و آئینهاى مربوط به معلم و شاگرد که باید (در امر تعلیم ‏و تعلم ) به عنوان یک امر ضرورى و قطعى مورد توجه قرار گیرد این است که در پویائى ‏از علم و یا بذل و اعطاء آن به دیگران ، داراى خلوص نیت باشند (یعنى باید معلم و ‏شاگرد در مسیر تعلیم و تعلم در جهت هدفى الهى و انسانى گام بردارند، و هیچگونه ‏شوائب انتفاعى و مادى را با این هدف الهى نیامیزند)؛ زیرا محور و کانون ارزش علم و ‏رفتار هر کسى بر قصد و نیت است که اعمال و رفتار انسان گاهى همچون سفال و کوزه ‏شکسته اى - فاقد ارزش و اعتبار مى شود. و گاهى نیز همین اعمال و رفتار در ظل نیت و ‏جهت یابى ، و هدف گیرى درست و الهى ، همانند گوهرى گرانبها آنچنان داراى ارزش و ‏اعتبار مى گردد که نمیتوان آنرا به علت گرانمایگى ، ارزیابى کرد. و گاهى نیز همین ‏اعمال و رفتار، به خاطر هدف گیریهاى نادرست و غیرانسانى به صورت وزر و وبالى بر دوش ‏انسان سنگینى کرده ، و برگه هاى جرم و گناه فزونترى بر صفحات پرونده اعمال سیاه او ‏اضافه خواهد نمود، اگر چه این اعمال به صورت اعمال واجب و تکالیف حتمى الاجراء او ‏باشد.
‏بنابراین لازم است که معلم و شاگرد در اعمال و کوششهاى خود صرفا خدا و ‏طاعت از فرمان او و پیراستن خویش (از رذائل ) و ارشاد بندگان خدا به حقایق دین را ‏منظور نهائى خود قرار دهند. آنها نباید در انجام وظائف خویش ، هدف دیگرى را در قصد ‏و نیت خود راه دهند؛ یعنى نباید اغراض و هدفهاى دنیائى و نادرست و کم ارزشى را - که ‏موجب لذت و خوارى و فرومایگى آنها نزد خدا، و باعث خشم او، و از دست دادن سعادت و ‏نیکبختى جاوید سراى پسین ، و محرومیت از اجر و پاداش دائمى مى گردد - در مد نظر ‏گیرند.
‏اینگونه اهداف و اغراض دنیائى و نادرست و کم ارزش ، عبارتند از: حب مال ، ‏جاه طلبى ، نام جوئى و تشخص ، نمودیابى در میان اقران و همگنان ، برترى جوئى نسبت ‏به همالان ، بالیدن نسبت به برادران ایمانى و امثال آنها از هدفهاى نادرستى (که همت ‏انسانى را دستخوش ابتذال ساخته و انسان را به فرومایگى شخصیت سوق میدهند)، و مآلا ‏اشخاص را به صورت ((‏زیانکارترین افرادى درمى آورد که ‏مساعى و کوششهاى آنان در زندگى ، فاقد جهت یابى و آمیخته با گمراهى و سرگشتگى است و
2
‏این چنین افرادى مى پندارند که رفتار و کار درستى را در پیش گرفته اند (130)
‏الف - رهنمودهاى قرآن کریم براى ایجاد اخلاص نیت : 
‏آن عامل جامع و اساسى - که مى ‏تواند اخلاص نیت را در رفتار انسان به ثمر رساند - تصفیه و پالایش درون و باطن از ‏هر گونه آلایشها است . به این ‏معنى که باید انسان سر و باطن خویش را از ملاحظه و ‏توجه به غیر خدا - از طریق عبادت و بندگى او - پاکسازى کند. خداوند متعال در این ‏باره مى فرماید:
(( ((‏فاعبدالله مخلصا له الدین الا لله الدین الخالص )) )) (131)
‏پس خداى را با خلوص نیت در آئین دارى ، ‏بندگى کن ، هان اى انسان ! دین و آئین خالص و پاکیزه از آن خداى متعال و براى او ‏است .
‏و یا اینکه مى فرماید:
(( ((‏و ما امروا الا لیعبدوا الله مخلصین له الدین حنفاء و ‏یقیموا الصلوة و یؤ توا الزکوة و ذلک دین القیمة )) )) (132)
‏انسانها - ‏صرفا - ماءمور و موظفند که خداى را با آمیزه اخلاص در دیندارى ، و درونى پالایش شده ‏پرستش نمایند، و نماز را به پاى دارند و زکوة را بپردازند، - و این است دین و آئین ‏استوار و پایدار و راه راست زندگى انسانى .
‏خداوند متعال (وصول به مقام سعادت و ‏نیل به لطف و رحمت خویش را بر پایه توحید در عبادت و بندگى ، و تصفیه باطن استوار ‏ساخته ، آنجا که ) مى فرماید:
(( ((‏فمن کان یرجوا لقاء ربه فلیعمل عملا صالحا و لا یشرک بعبادة ‏ربه احدا)) )) (133)
‏آنکه براى وصول به لطف و رحمت پروردگارش ‏امیدوار است باید رفتار شایسته اى را در پیش گیرد، و هیچ کس و هیچ چیز را در مسیر ‏بندگى پروردگارش ، شریک و انباز او قرار ندهد.
‏گویند: این آیه درباره افرادى ‏نازل شده است که در اعمال و رفتار خود، جویاى رضاى غیرخدا هستند، و براى جلب ستایش ‏مردم به عبادت مى پردازند.
‏خداوند متعال (درباره محرومیت و ناکامى دنیاپرستان از ‏لذات و نعماى اخروى ) مى فرماید:
(( ((‏من کان یرید حرث الآخرة نزد له فى حرثه ، و من کان ‏یرید حرث الدنیا نؤ ته منها و ماله فى الآخرة من نصیب