مقاله در مورد اهمیت کتابت و نگارش و فوائد آن

مقاله در مورد اهمیت کتابت و نگارش و فوائد آن

لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
دسته بندی : وورد
نوع فایل :  word (..doc) ( قابل ویرایش و آماده پرینت )
تعداد صفحه : 61 صفحه

 قسمتی از متن word (..doc) : 
 

2
‏باب چهارم : آداب و آئین نگارش و ‏نگاهدارى کتاب که ابزار علم و دانش است 
‏آداب و آئین نگارش و ‏موضوعات و مسائلى مربوط به کتاب  
‏مباحث مربوط به آنها در طى بیست و پنج مسئله گزارش میشود.
1- ‏اهمیت کتابت و نگارش و فوائد آن 
‏موضوع کتابت و نگارش از ‏ارجمندترین و مهمترین مطالب دینى و بزرگترین عامل صیانت نگهبانى شریعت مقدس اسلام ‏است ، شریعت مقدس و قوانین الهى که از کتاب (قرآن )، و سنت ، و مجموعه اى از علوم ‏شرعى ملهم از آندو، و نیز آن سلسله از معارف عقلى که فهم و شناخت کتاب و سنت بدآنها ‏وابسته است ، تشکیل مى شود.
‏حکم و قانون کتابت و نگارش - بر حسب اهمیت علمى که ‏نگارش مى یابد - به چند قسم تقسیم مى گردد:
1- ‏چنانچه فراگرفتن آن علمى که نگارش ‏مى یابد، واجب عینى باشد، نگارش آن نیز واجب عینى است ؛ زیرا حفظ و نگاهبانى چنین ‏علمى ، متوقف بر نگارش ‍ آن مى باشد.
2- ‏اگر تعلم آن علم ، در حد واجب کفائى ‏باشد، کتابت و نگارش آن نیز، واجب کفائى است .
3- ‏و اگر یادگیرى آن علم ، مستحب ‏باشد، نگارش آن نیز مستحب خواهد بود.
‏ولى باید گفت که مسئله نگارش در رابطه با ‏قرآن و حدیث در زمان ما، یعنى (عصر مؤ لف ) - بطور مطلق یعنى بدون هیچ قید و شرطى - ‏واجب و ضرورى است ؛ زیرا اگر ما مناطق و اقطار مختلف جهان را در نظر گیریم به این ‏حقیقت واقف مى گردیم که کتب دینى ، چنان دچار کمبود کمى و کیفى است که مى توان گفت ‏تاکنون در اداء و اداء چنین تکلیفى - که داراى وجوب کفائى است - کارى رسا و کامل ‏انجام نگرفته و به اداء وظیفه واجب کفائى قیام نشده است ، به ویژه در مورد کتب ‏تفسیر قرآن و حدیث که در واقع آثار این دو علم رو به آشفتگى و فرسودگى نهاده ، و ‏اعلام و رایات آن دستخوش واژگونگى گشته و دچار سرنگونى شده است . لذا در چنین دوره ‏و زمانه اى بر هر فرد مسلمان کارآمد، واجب کفائى است که دست اندر کار نگارش و حفظ و ‏صیانت و تصحیح و روایت مطالب این دو علم گرانقدر شده ، و در این جهت از بذل هر گونه ‏مساعى دریغ نورزد.
‏از جمله قواعد قطعى و مسلم این است که اگر در اداء تکلیفى که ‏داراى وجوب کفائى است ، در حدى - که حوائج مردم از رهگذر آن تاءمین گردد - قیام و ‏اقدامى نشود باید همه افراد جامعه نسبت به آن ، احساس وظیفه و مسئولیت نمایند و در ‏انجام آن بکوشند؛ و در صورتیکه نسبت به آنها کوتاهى و سهل انگارى شود همگى مجرم و
3
‏گناهکار خواهند بود.
‏بنابراین ، تکالیفى که به عنوان واجب کفائى در عهده مردم ‏قرار گرفته است تا وقتى که فرد و یا افراد کارآمد و باکفایتى درباره آنها اقدام ‏نکنند، و نیاز مردم را در رابطه با آن برطرف نسازند، مسئولیت اداء آنها - همسان و ‏هموزن با واجب عینى - بر دوش همه افراد، سنگینى مى کند که باید آنها را انجام ‏دهند.
‏علاوه بر این ، درباره کتابت و نگارش آثار دینى و علمى ، احادیث فراوانى ‏به چشم مى خورد که بر طبق آنها مسئله نگارش ، مورد تشویق و تحریص قرار گرفته و ‏پاداش مهمى در برابر اداء این وظیفه دینى مقرر شده است ، از آن جمله پیامبر گرامى ‏اسلام (صلى الله علیه و آله ) فرمود:
((‏علم و دانش ‏را به بند آرید و از آن صیانت و نگاهبانى کنید.)) ‏عرض ‏کردند: راه و رسم به بند کشیدن علم و دانش چیست ؟ فرمود: ((‏کتابت و نگارش ‍ آن (475) )) (‏که این کار از تداوم و استمرار و بقاء علم و دانش ، صیانت ‏مى کند).
‏روایت شده است که مردى از انصار حضور پیامبر اکرم (صلى الله علیه و آله ) ‏مى رسید و در مجلس او شرکت مى جست و سخنانى از آن حضرت مى شنید که سخت او را به ‏وجد مى آورد و براى او شگفت انگیز مى نمود بطوریکه شیفته سخنان آن حضرت مى شد؛ ولى ‏نمى توانست آنها را به خاطر بسپارد: لذا نگرانى خود را از جهت ضعف و کمبود حافظه ، ‏با حضرت در میان گذاشت ، رسول خدا (صلى الله علیه و آله ) به او فرمود: براى حفظ و ‏نگاهدارى این سخنان ، از دست خویش مدد گیر و به دستش اشاره فرمود که گفتار و ‏بیاناتش را بنویسد(476) .
‏حسن بن على یعنى امام مجتبى (علیه السلام ) ‏فرزندان و خواهرزادگان خود را فرا خواند و به آنها فرمود: اگرچه شما هم اکنون به ‏عنوان افراد کوچک و خردسال فامیل و قوم خویش خود به شمار مى آیید، ولى این امید هم ‏وجود دارد که بزرگان قوم و گروهى دیگر باشید؛ لذا بر شما لازم است که علم و دانش را ‏فراگیرید. و اگر در جمع شما کسانى دیده شوند که نتوانند علم و دانش را فراگیرند و ‏یا در خاطر بسپارند باید به نگارش علم قیام کرده و آن نوشته علمى را در خانه هاى ‏خویش قرار داده و از آن نگهبانى کنند(477) .
‏ابى بصیر مى ‏گوید از امام صادق (علیه السلام ) شنیدم که مى فرمود: ((‏براى نگارش (حقایق دینى ) دست به کار گردید؛ زیرا شما نمى ‏توانید این حقایق را - جز از طریق نگارش آن - در خاطر خود حفظ نموده و از آن