مقاله در مورد آداب فتوى و مفتى و مستفتى

مقاله در مورد آداب فتوى و مفتى و مستفتى

لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
دسته بندی : وورد
نوع فایل :  word (..doc) ( قابل ویرایش و آماده پرینت )
تعداد صفحه : 32 صفحه

 قسمتی از متن word (..doc) : 
 

2
‏باب دوم : آداب فتوى و مفتى و مستفتى 
‏مقدمه :
‏در این باب از مطالبى یاد مى کنیم که داراى ارزش و اهمیت زیادى است ؛ ‏زیرا موضوع فتوى ، باب وسیع و گسترده اى است (که مطالب فراوانى در زمینه آن وجود ‏دارد). و لذا قبل از ورود در بحث مذکور، مقدمه زیر را مى آوریم (تا اهمیت مسئله ‏فتوى روشن گردد):
‏باید دانست مسئله ((‏افتاء)) ‏یعنى صادر کردن حکم و فتوى ، از مسائل بسیار مهم و ‏پرمخاطره و در عین حال داراى پاداش بزرگ و فضیلت فراوان ، و موقعیت شکوهمند و ‏گرانقدرى است ؛ زیرا مفتى و مجتهدى که حکم و فتوى صادر مى کند، وارث انبیاء و ‏پیغمبران است ، و مى خواهد به اداء یک تکلیفى که واجب کفائى است قیام نماید؛ ولى در ‏معرض خطاء و لغزش ، و مواجه با خطر مى باشد؛ لذا گفته اند:
(( ((‏المفتى موقع نائب من الله ‏تعالى )) ))
‏کسیکه فتوى و حکم براى مردم صادر مى کند توشیح گرى است ‏که داراى مقام نیابت الهى مى باشد.
‏لذا باید بنگرد که چه مى گوید، و باید در ‏گفتار خود عمیقا دقت نماید. درباره فتوى و آداب آن و لزوم درنگ اندیشمندانه و ‏احتیاط و پرهیز کردن در آن ، آیات و اخبار و آثارى وارد شده است که بخش هاى جالب و ‏گزیده هائى از آن ها را در زیر یاد مى کنیم :
‏الف - آیات قرآنى راجع به صادر کردن حکم و فتوى : 
‏خداوند متعال در قرآن کریم . (‏آیات متعددى ) را درباره فتوى یاد کرده است که موضوع فتوى یا مسائل مربوط به آن در ‏آن ها به چشم مى خورد:
(( ((‏یستفتونک ، قل الله یفتیکم )) )) (377)
‏اى پیامبر، ‏مردم از تو استفتاء مى کنند، بگو که خدا به شما فتوى مى دهد، و احکام را بیان مى ‏کند.
(( ((‏و ‏یستنبؤ نک احق هو، قل اى و ربى انه لحق )) )) (378)
‏از تو ‏خبرگیرى و سؤ ال مى کنند، یعنى از تو استفتاء مى نمایند که آیا چنین موضوع ، یعنى ‏عذاب و قیامت ، به حق است ؟ بگو آرى ، سوگند به پروردگارم که آن موضوع قطعا به حق ‏مى باشد.
(( ((‏یوسف ایها الصدیق افتنا فى سبع بقرات سمان ...)) )) (379)
3
‏یوسف ! اى انسان صدیق و راستین ، فتوى ده ، ‏و براى ما درباره هفت گاو فربهى ... حکم صادر کن .
‏خداوند متعال به منظور تهدید ‏افراد (فاقد شرائط فتوى )، در جهت صدور حکم و فتوى مى فرماید:
(( ((‏و لاتقولوا لما تصف السنتکم ‏الکذب ، هذا حلال و هذا حرام لتفتروا على الله الکذب )) )) (380)
‏براى آنچه ‏زبانتان بدان گویا است ، دروغ را به وسیله آن جارى نسازید که این چیز حلال و آن چیز ‏حرام است ، تا مبادا بر خداوند متعال دروغ ببندید.
‏و یا مى فرماید:
(( ((‏و ان تقولوا على ‏الله ما لاتعلمون )) ))
‏و بر حذر باشید از اینکه درباره خداوند متعال ، چیزى را ‏که نمى دانید بگوئید.
‏یا مى فرماید:
(( ((‏قل اراءیتم ما انزل الله لکم ‏من رزق فجعلتم منه حراما و حلالا قل الله اذن لکم ام على الله تفترون )) )) (381)
‏از پیامبر، بگو گزارش کنید آن مقدار از رزق ‏و روزى را که خداوند متعال براى شما فروآورد، و شما برخى از آن ها را حرام و بعضى ‏را حلال قرار دادید. آیا خداوند به شما چنین رخصت و اجازه اى داده است ، و یا بر او ‏دروغ مى بندید؟
‏ملاحظه کنید که خداوند متعال با چه کیفیتى ، مستند و ماءخذ حکم و ‏فتوى را به دو نوع تقسیم فرموده : (نوعى از آن به گونه اى است که انسان در صدور ‏فتوى و اظهار راءى و نظر درباره آن ها - از طرف خداوند - ماءذون و مجاز مى باشد. و ‏نوعى دیگر که در اظهار نظر درباره آن ها مجاز نیست ). بنابراین اگر اذن الهى درباره ‏راءى و نظرى تحقق نیابد (و تو شخصا) راجع به آن ها اظهار نظر کنى و فتوى دهى ، بر ‏خداوند متعال دروغ و افتراء مى بندى .
‏بنگر به گفتار الهى که به عنوان حکایت از ‏رسول و فرستاده اش - که در پیشگاه وى ، گرامى ترین خلق او است - چگونه سخن مى گوید، ‏آرى مى فرماید:
(( ((‏و لو تقول علینا بعض الاقاویل لاخذنا منه بالیمین ثم لقطعنا ‏منه الوتین )) )) (382)
‏اگر پیامبر (‏صلى الله علیه و آله ) پاره اى از سخنان را نابجا به ما نسبت مى داد، به دست خویش