کامپیوتر و تاریخ آن (دانلود رایگان)

کامپیوتر و تاریخ آن (دانلود رایگان)

لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
دسته بندی : وورد
نوع فایل :  word (..doc) ( قابل ویرایش و آماده پرینت )
تعداد صفحه : 24 صفحه

 قسمتی از متن word (..doc) : 
 

‏مقدمه
‏هزاران سال پیش ، انسان با انگشتانش می شمرد .
‏او برای شمارش گاو و گوسفند و مرغ و خروس ، و نیز برای شمردن مردمی که در ده او زندگی می کردند ، از انگشتانش استفاده می کرد .
‏اما وقتی کسی می خواست چیزهایی را بشمارد که از ده تا بیشتر بود با شمارش با انگشتان کاری دشوار می شد . او ناگزیر بود راههای تازه ای برای شمردن پیدا کند . یکی از این راهها این بود که برای هر چیز شمرده شده ، علامتی روی دیوار یا چوب بگذارد . برای علامت گذاشتن روی چوب از سنگی نوک تیز با چاقو استفاده می شد . برای علامت گذاشتن روی دیوار ، تکه چوبی سوخته بکار برده می شد . این روشهای قدیمی شمارش ، چندان کارساز نبود . باید راه بهتری برای شمردن پیدا می شد . انگاه انسان ‏«‏میز شنی‏»‏ را اختراع کرد .
‏«‏میز نشینی‏»‏ عبارت بود از سه شیار موازات و گود ، که به طور عمومی بر شن رسم می شد .
‏هرگاه چیزی شمرده می شد . سنگریزه ای در یکی از شیارها ، جای داده می شد . به مرور ، ‏«‏میز نشینی‏»‏ نیزکفایت خود را برای شمردن همة مقادیر و چیزهای انسان از دست داد ، بنابراین او چرتکه را ساخت . چرتکه ، اندکی به ‏«‏میز نشینی‏»‏ شبیه است . با این تفاوت که در چرتکه به جای شیار در شن از چند میله که در قابی چوبی قرار گرفته اند ، استفاده شده است ، و به جای آحاد شمارش میزشنی ، یعنی سنگریزه ها ، در این شمردن به کمک تعدادی مهره که در میله هایی باریک قرار گرفته اند ، انجام می گیرد .
‏هر میله در چرتکه ، نشانگر ی واحد اندازه گیری است .
‏تعداد میله های چرتکه ، از تعداد شیارهای ‏«‏ میز شنی‏»‏ بیشتر است . از این رو ، جمع و تفریق اعداد بزرگ روی چرتکه آسانتر است .
‏از چرتکه می توان برای ضرب و تقسیم اعداد نیز استفاده کرد . به این ترتیب بود که چرتکه در دنیای قدیم ، اهمیت بسیاری یافت ؛ و روز به روز مردم بیشتری آن را به کار گرفتند . به موازات آن ، انواع و اقسام چرتکه ساخته شد ؛ و هر بار شکل کاملتری به خود گرفت . مثلاً چرتکه ی ژاپنی ، مقدار مهره هایش با چرتکة هندی فرق داشت . چرتکة ژاپنی ‏«‏ سوزوبان‏»‏ نامیده می شود .
‏«‏ سوروبان‏»‏ و انواع دیگرچرتکه ، هنور در بسیاری از نقاط دنیا مورد استفاده است . با این همه ، انسان به هنگام شمردن با چرتکه ، همچنان ناگزیر است از نیروی اندیشه و دستهایش استفاده کند .
‏انسان خواستار نظام شمارشی دقیقی بود که کار با آن از چرتکه هم آسانتر باشد . در سال 1642 میلادی ، ‏«‏بلینر پاسکال‏»‏ ، نوعی ماشین حساب دستی ساخت . نظام این دستگاه جدید بر پایة کاربرد چرخ و دنده ها و اعداد بود . برای استفاده از آن ، تنها کاری که باید می کرد ، این بود که دسته ای را بچرخاند ، تا عمل شمارش به طور خود کار انجام شود .
‏در حدود سی سال بعد از آن ، ماشینی ساخته شد که اعداد را ضرب می کرد . پس در حدود صدسال پیش ، یک نوع ماشین جمع کردن ساخته شد ؛ که حاصل جمع را روی کاغذ می نگاشت و تحوی می داد .
‏دخل ماشین ، با دستگاه ثبت حساب و کتاب ، هم همان زمان ساخته شد . این دخل با دست کار می کرد . بعدها ، دخلهای ماشینی پیچیده تر شدند ، و موتوری آنها را بکار می اندخت . امروزه ، میلیونها دخل ماشینی ، در تمام دنیا ، برای ثبت فروشهای روزانة کسبهای مختلف ، بکار می روند .
‏انواع گوناگون حسابگرهای مکانیکی ، ماشینهای جمع ، دخلهای برقی ، ماشینهای حساب ، و کیلومتر شمارهای اتومبیل از جمله ماشینهای خود کار حساب و کتابهای انسان امروزند . با وجود این ، هر چه زندگی جدید پیچیده تر می شد ، نیاز انسان به نوع دیگری از دستگاه محاسبه گر نیز افزایش می یافت . او ماشینی لازم داشت که محاسبات بسیار دشوار را بسادگی انجام دهد . او ماشینی لازم داشت که این محاسبات را خیلی سریع انجام دهد .
‏او همچنین ماشینی لازم داشت که اطلاعات را ضبط کند ، و به خاطر بسپارد . انسان نیازمند ماشینهایی بود که ‏«‏ حافظه‏»‏ داشته باشند .
‏در حدود صد سال پیش ، نوع جدیدی ماشین حساب ساخته شد . این ماشین تازه ، پیشاهنگ کامپیوتر یا نفر الکترونیکی امروزی بود . آن را برای ثبت سرشماری سال 1890 ایالات متحد امریکا بکار بردند . ‏«‏دستگاه کارت پانچ شده‏»‏ سریعتر از افرادی که با ماشین جمع و تفریق کار می کنند ، عمل می کرد .
‏کار و صنعت ، بهره برداری از ماشین کارت پانچ شده را آغاز کردند . بزودی ، ماشینهای کارت پانچ شدة پیچیده تری توسعه پیدا کردند . این ماشینها با موتورهای برقی بکار می افتادند . آنها دارای چرخ ، دنده و کلیدهای برقی بودند . همچنین قسمتهای متحرک بسیاری داشتند . اگر چه این ماشینهای الکترومکانیکی در انجام محاسبات سریع بودند ؛ اما سرعتشان آن طور که باید و شاید کافی نبود .