مقاله فولادهای پر آلیاژ word

مقاله فولادهای پر آلیاژ word

لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
دسته بندی : وورد
نوع فایل :  word (..doc) ( قابل ویرایش و آماده پرینت )
تعداد صفحه : 59 صفحه

 قسمتی از متن word (..doc) : 
 

4
‏ ?‏1
‏فولادهای پر آلیاژ
‏فولادهای پر آلیاژ ریخته گری شده به طور گسترده به دلیل مقاومت به خوردگی در محیط های آبی در دمای محیط و یا نزدیک به این دما و یا کار در اتمسفر با گاز داغ و یا دماهای بالا (بیش از 65 یا 1200) یا مورد استفاده قرار می گیرند. فولادهای ریخته گری پر آلیاژ به طور معمولی بر اساس ترکیبشان و طبق استانداد انجمن ریخته گران آمریکا طبقه بندی می شوند. این طبقه بندی با MSTM‏ نیز تطابق داده شده است (مثال از این نحوه نامگذاری CF-/M‏ است).
‏اولین حرف نشان دهنده این است که آیا بر این محیط خورنده آبی مناسب است ©‏ و یا برای محیطی با دمای بالا (H)‏ ‏حرف دوم نشان دهنده ترکیب ‏میانگین ‏کروم و نیکل آلیاژ طبق شکل 1 می باشد. هر مقدار که درصد نیکل افزایش یابد حروف نیز ار ATHLON‏ به سمت z‏ تغییر می یابند. حرف یا حروف بعدی سپس از دو حرف اول نشان دهنده ماکزیمم میزان کربن می باشند. (درصد، ضرب درصد شده اند). در نهایت نیز چنانچه عناصر دیگری موجود باشند. بوسیله حروفی که بعد از خط تیره نوشته می شوند. (sullix)‏ نشان داده می شوند. بنابراین CF-8M‏ نشان دهنده آلیاژ C‏ که دارای مقاومت خوردگی (C)‏ و 19% کروم و 19% نیکل می باشد و دارای ماکزیمم کربن 0.08% و دارای مولیبدن ‏برخی از فولادهای ‏بر آلیاژ ریختخ گری شده درای بسیاری از خواص مشابه ریخته گری فولادهای فولادی کم آلیاژ می باشند (به مقاله ‏ای تحت عنوان فولادهای کم آلیاژ در این جلد مراجعه شود).
4
‏ ?‏3
‏برخی از خواص مکانیکی این گروه از فولادها (برای مثال سختی واستحکام تسلیم) می توانند بوسیله عملیات حرارتی مناسب تغییر یابند. با ‏این حال فولادهای ریخته گری پر آلیاژی که دارای بیش از 20 الی 30 درصد کروم +Ni‏ می باشند، تغییرات فازی مشابه فولادهای کربنی ساده و کم آلیاژ در حین حرارت دهی پایین دمای اتاق و دمای اتاق و دمای ذوب از خود نشان نمی دهند. این مواد بنابراین غیر قابل سخت کردن می باشند وخواسشان وابسته به ترکیب است و نه عملیات حرارتی بنابراین توجه ویژه ای می بایت داشت برای هرگروه از فولادهای پر آلیاژ با توجه به حرارتی ریخته گری، ذوب و عملیات حرارتی جایگزین (اگر موجود باشد).
‏فولادهای پر آلیاژ مقاوم در برابر خوردگی‏
‏فولادهای پر آلیاژ ریخته گری مقاوم در برابر خوردگی، که به طور معمول به فولادهای ضد زنگ ریخته گری شناخته می شوند دارای رشد قابل توجهی در طی 40 سال اخیر از لحاظ تکنولوژیکی و اهمیت اقتصادی داشته اند کاربرد های اساسی این فولادها در مواد بکار گرفته شده در کارخانجات تولید مواد شیمیایی و نیروگاههای انرژی که نیازمند به محیط آبی و مقاوم به ‏خوردگی ‏در دماهایی به طور معمول کمتر از 315 می باشد. این آلیاژ ها نیز گاهی برای مقاصد ویژه ودر دماهای سرویس دهی تا 65 نیز بکار می روند.
‏یک تعریف درست از فولادهای ریخته گری ضد زنگ های تعریفی است که در سال 1910 ارائه شد که فولادهای را شامل می شوند که حداقل 12 درصد کروم برای مقاومت به خوردگی داشته باشند اگر چه بسیارز ازفولاد های ریخته گیری ضد زنگ دارای ترکیبات بسیار پیچیده تر از آن چه که در تعریف ماده فوق ذکر شده می باشند. فولاد های ضد زنگ به طور معمول شامل یک یا چند عنصر آلیاژ ساز علاوه بر کروم (برای مثال، نیکل، مولیبدن،