
بخشی از متن:
لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
دسته بندی : وورد
نوع فایل : word (..doc) ( قابل ویرایش و آماده پرینت )
تعداد صفحه : 27 صفحه
قسمتی از متن word (..doc) :
پیشینه پژوهش
در چند سال اخیر، تحقیقاتی که در ارتباط با توانایی های ادراکی حرکتی و توسعه در رشد آن ها انجام گرفته است اکثراً توصیفی بوده و ارتباط بین توانایی های ادراکی- حرکتی را با فعالیت ها و تمرینات حرکتی، هوش و پیشرفت تحصیلی، خلاقیت و یا مواردی از این قبیل مورد بررسی قرار گرفته است. در این تحقیق سعی بر این بوده است تا ارتباط بین تمرینات ادراکی- حرکتی و حرکت و شناخت کودکان اختلال هماهنگی رشدی مشخص شود. تا جایی که محقق در توان داشته و بررسی نموده است، بعضاً موارد مشابه با این پژوهش در این زمینه مشاهده شده است و در این بخش به برخی از این موارد مرتبط اشاره خواهد شد.
تحقیقات داخلی
همان طور که اشاره شد، در ارتباط با موضوع تحقیق حاضر عیناً و به طور مستقیم تحقیقی در داخل کشور انجام نگرفته است. ولی پاره ای از تحقیقات که به نوعی می تواند با این پژوهش ارتباط داشته باشد، توسط برخی از محققین انجامگرفته که به طور اختصار به مواردی از آنها اشاره می شود.
سلیمانی درجه (1391) به بررسی تأثیر 8 هفته تمرینات فیزیوبال بر کارکردهای حسی- حرکتی، اجرایی و توجه در کودکان پسر دارای اختلال هماهنگی رشدی پرداخت. آزمودنی های وی را پسران 6-5 ساله که توسط روانپزشک مشکوک به این اختلال شناختهشده بودند تشکیل دادند. نتایج تجزیه و تحلیل یافته ها نشان داد که کارکردهای حسی- حرکتی و کارکردهای اجرایی کودکان اختلال هماهنگی رشدی بر اثر تمرینات فیزیوبال بهبود داشته است.
افشاری (1391) به بررسی تمرینات ادراکی- حرکتی بر توجه کودکان اوتیسم پرداخت. آزمودنی های این پژوهش را 20 دختر و 20 پسر که در دو گروه آزمایش و شاهد تقسیمشده بودند تشکیل دادند. پس از انجام مداخله 8 هفته ای نتیجه پژوهش این بود که تمرینات ادراکی- حرکتی با افزایش عملکرد عصبی و شناختی باعث بهبود توجه در کودکان مبتلا به اوتیسم شد.
اسماعیل زاده و همکاران (1390) در یک تحقیق نیمه تجریی ابتدا توسط غربالگری از طریق پرسشنامه رشدی ویلسون و سیاهه مشاهده حرکتی آموزگاران از بین 475 دانشآموز دختر دبستانی ( 6 تا 11 ساله) شهرکرد تعداد 30 کودک دارای ناهنجاری هماهنگی رشدی را انتخاب کردند. از این گروه پیش آزمون توسط مقیاس رشد حرکتی لینکن اوزرتسکی (آیتم های مربوط به هماهنگی دست و پا) اخذ شد و سپس با تقسیم تصادفی، در دو گروه تجربی و کنترل قرار گرفتند. گروه تجربی در یک دوره برنامه
