
بخشی از متن:
لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
دسته بندی : وورد
نوع فایل : word (..docx) ( قابل ویرایش و آماده پرینت )
تعداد صفحه : 34 صفحه
قسمتی از متن word (..docx) :
2-1- مقدمه 12
2-2- ساختار مالکیت 13
2-2-1 مالکیت و مدیریت واحدهای اقتصادی 13
2-2-2 گروه بندی های مختلف سهامداران 14
2-2-2-1 انواع سهامداران با توجه به میزان کنترل بر هیأت مدیره 14
2-2-2-2 انواع سهامداران با توجه به نوع وابستگی به شرکت سرمایه پذیر 14
2-2-2-3 انواع سهامداران با توجه به درصد مالکیت 15
2-2-3 ساختارهای مالکیت 15
2-2-3-1 سرمایه گذاران نهادی 16
2-2-3-2 سرمایه گذاران دولتی 18
2-2-3-2-1 تعریف شرکت های دولتی 20
2-2-3-2-2 طبقه بندی شرکت های دولتی در ایران 20
2-2-3-2-3 تعداد شرکت های دولتی 21
2-2-3-3 سرمایه گذاران شرکتی 21
2-2-3-4 سرمایه گذاران مدیریتی 22
2-2-3-5 سرمایه گذاران خارجی 23
2-2-4 تمرکز مالکیت 24
2-2-5 عوامل موثر بر تمرکز و پراکندگی مالکیت 24
2-3- نگهداری موجودی های نقدی 25
2-3-1 انگیزه های نگهداری موجودی های نقدی توسط شرکت ها 25
2-3-2 میزان بهینه موجودی های نقدی شرکت ها 26
2-3-3 آیا در شرکت ها سطح نقدینگی هدف وجود دارد؟ 28
2-4- رابطه ی بین ساختار مالکیت و نگهداری موجودی های نقدی 29
2-4-1 رابطه بین درصد مالکیت سرمایه گذاران نهادی و نگهداری موجودی های نقدی 29
2-4-2 رابطه بین درصد مالکیت دولتی و نگهداری موجودی های نقدی 29
2-4-3 رابطه تمرکز مالکیت و نگهداری موجودی های نقدی 30
2-5- مروری بر تحقیقات پیشین 30
2-5-1 مروری بر تحقیقات مرتبط داخلی 30
2-5-2 مروری بر تحقیقات مرتبط خارجی 33
2-1- مقدمه
اندیشه بشری در طول تاریخ به دنبال درک حقیقت و کشف علل و چگونگی وقوع رویدادها از طریق مشاهده، تجزیه و تحلیل و ثبت آنها بوده که ارمغان آن رشد شاخههای گوناگون دانش در جریان تحولات خروشان علمی و فرهنگی بوده است. بیشک دستیابی به این امر در سایه پژوهش و تحقیقات تجربی مجال رشد و ظهور یافته است.
نقدینگی و موجودیهای نقدی از اموری میباشند که همواره مورد توجه محققین بوده و تحقیقات گوناگونی نیز در مورد آنها انجام شده است. از مهمترین مباحث مرتبط با نقدینگی شرکتها انگیزه نگهداری موجودیهای نقدی، سطح بهینه نقدینگی، نقدینگی هدف در شرکتها و عوامل اثرگذار بر آنها میباشند.
ترکیب سهامداران شرکت های مختلف، متفاوت است. بخشی از مالکیت شرکت ها دراختیار سهامداران جزء و اشخاص حقیقی قرار دارد. این گروه برای نظارت بر عملکرد مدیران شرکت عمدتاً به اطلاعات در دسترس عموم، همانند صورت های مالی منتشره اتکاء می کنند. این در حالی است که بخش دیگری از مالکیت شرکت ها در اختیار سهامداران حرفه ای عمده قرار دارد که بر خلاف گروه سهامداران نوع اول، اطلاعات داخلی با ارزش درباره چشم اندازهای آتی و راهبردهای تجاری و سرمایه گذاری های بلند مدت شرکت، ازطریق ارتباط مستقیم با مدیران شرکت در اختیار ایشان قرار می گیرد (نوروش، ابراهیمی کردلر 1384، 97). سرمایه گذاران نهادی، سرمایه گذاران بزرگ نظیر بانک ها، شرکت های بیمه و شرکت های سرمایه گذاری هستند. عموماً این گونه تصور می شود که حضور سرمایه گذاران نهاد ی ممکن است به تغییر رفتار شرکت ها منجر شود این امر از فعا لیت های نظارتی که این سرمایه گذاران انجام می دهند، نشأت می گیرد (بوشی 1998، 305) .
در ایران در باب ارتباط بین ساختار مالکیت . Ownership Structure
و مفاهیمی چون راهبری شرکتی، عملکرد شرکت، سود و کیفیت آن و ارزش شرکت تحقیقاتی صورت پذیرفته است. اما یکی از مسائلی که در تحقیقات تجربی، نه تنها در باب ساختار مالکیت، بلکه در ارتباط با سایر زمینه ها مهجور مانده است، مفهوم نگهداری موجودی های نقدی است. بنابراین تحقیق حاضر به بررسی اثرات ساختار مالکیت بر نگهداری موجودی های نقدی می پردازد.
در این فصل، ابتدا مطالب مختصری در مورد، ترکیب های مختلف سهامداران، ساختار مالکیت و انواع آن و همچنین عوامل موثر در تعیین نوع مالکیت بحث می شود، سپس در مورد انگیزه نگهداری موجودیهای نقدی و سطح بهینه نقدینگی در شرکتها بیان میشود، سپس سطح نقدینگی هدف در شرکتها را بیان کرده و در ادامه به بیان عواملی میپردازیم که آگاهی از آنها جهت اصلاح سطح نقدینگی هدف شرکتها ضروری به نظر میرسند. همچنین نتایج بهدست آمده در تحقیقات پیشین در مورد عوامل موثر بر نگهداری موجودیهای نقدی نیز مورد بررسی قرار خواهد گرفت.
2-2- ساختار مالکیت
2-2-1 مالکیت و مدیریت واحدهای اقتصادی
تئوری ذینفعان. Stakeholder Theory
در سال 1984 توسط (فری من . Freeman
) مطرح شد وی در این تئوری بیان می کند شرکت ها بسیار بزرگ شده اند و تأثیر آنها بر جامعه آنقدر عمیق است که باید علاوه بر ذینفعان به بخش های مختلفی از جامعه توجه کرد و شرکت ها باید در قبال همه این بخش ها پاسخگوباشند (کرمی و همکاران 1388، 62).
شرکت ها برای انجام فعالیت های بزرگ اقتصادی تاسیس شده اند. یکی از انواع این شرکت ها که امروزه به وفور وجود دارد شرکت های سهامی اند. بر اساس ماده 1 قانون اصلاح مواردی از قانون تجارت ایران، شرکت های سهامی عبارتند از: شرکت هایی که سرمایه آنها به سهام تقسیم شده و مسئولیت صاحبان سهام محدود به مبلغ اسمی آنها است. دراین شرکت ها سرمایه های خرد برای انجام کارهای بزرگ تجهیز می شوند. به دلیل عدم وجود تخصیص لازم زمان کافی و حتی در برخی مواقع عدم نیاز مالکان به اداره شرکت خود اشخاصی به نام مدیران پا به عرصه گذاشتند که به عنوان نمایندگان مالکان، اداره امور شرکت ها را در دست گرفتند. این رابطه نمایندگی . Agency Relationship
شهرت یافت جنسن و مکلینک . Jensen and Meckling
(1976) رابطه نمایندگی را قراردادی . Contract
می دانند که براساس آن صاحب کار نماینده (عامل) را از جانب خود منصوب و اختیار تصمیم گیری را به او تفویض می کند. اما مدیران لزوماً سهام زیادی در تملک ندارند، بنابراین مشکلی که وجود دارد این است که مدیران لزوماً به نفع سهامداران تصمیم نمی گیرند. جنسن و مکلینک (1976) بر این عقیده اند که اگر دو طرف قرارداد (مالک و نماینده) به فکر حداکثر نمودن منافع خود باشند دلیل خوبی در دست داریم که نماینده نمی تواند درتمامی حالت ها به فکر برآورده کردن منافع مالک باشد. وجود چنین واقعیت هایی پرسش های اصلی را برای نحوه هدایت و کنترل شرکت ها به میان آورده است. از این قبیل پرسش ها می توان به موارد زیر اشاره کرد:
شرکت ها چگونه باید اداره شوند؟ چگونه می توان مطمئن شد که این شرکت ها در راستای اهدافی که تاسیس شده اند اداره می شوند؟ آیا استفاده بهینه از منابع می شود؟ آیا مدیران وظایف خود را با امانتداری تمام انجام می دهند؟
پاسخ به چنین پرسش هایی باعث شکل گیری مباحثی چون ترکیب سهامداران و ساختار مالکیت. Ownership Structure
و مباحثی از این قبیل گردید که در ادامه توضیح داده می شود.
2-2-2 گروه بندی های مختلف سهامداران
بنابرشرایط خاص حاکم بر صنایع و شرکت های مختلف طبعا ساختار مالکیت و ترکیب سهامداران از صنعتی به صنعت دیگر و از شرکتی به شرکت دیگر متفاوت است. به گونه ای که ممکن است حتی ساختار مالکیت یک شرکتی خاص از دورهای به دوره دیگر تغییرات بسیار زیادی داشته باشد سهامداران حاضر در ترکیب مالکیت شرکت را می توان از جنبه های مختلفی دسته بندی کرد. در ذیل به بخشی از این تقسیم بندی ها اشاره می شود:
2-2-2-1 انواع سهامداران با توجه به میزان کنترل بر هیأت مدیره
طبق آیین نامه اصول حاکمیت شرکت ها در بورس اوراق بهادار ایران که در متن اطلاعیه نهایی آن در اسفند ماه سال 1384پذیرفته شد، براساس میزان کنترل سهامداران بر اعضای هیأت مدیره، سهامداران به دو گروه سهامداران عمده و سهامداران جزء تقسیم می شوند که به صورت زیر تعریف شده اند.
1- سهامدار عمده: سهامداری است که بتواند یک عضو یا بیشتر از اعضای هیأت مدیره را بطور مستقل منصوب کند و دارای بیشترین کنترل بر هیأت مدیره است.
2-سهامدار جزء: سهامداری است که بطور مستقل نمی تواند یک عضو هیأت مدیره را منصوب نمایند و دارای کمترین قدرت نفوذ و کنترل بر شرکت و هیأت مدیره است.
2-2-2-2 انواع سهامداران با توجه به نوع وابستگی به شرکت سرمایه پذیر
براساس نوع وابستگی به شرکت سرمایه پذیر، سهامداران به دو گروه تقسیم می شوند(نمازی و کرمانی 1387، 6).