پیشینه و مبانی نظری صنعت دارو سازی و مشتریان

دانلود پیشینه و مبانی نظری صنعت دارو سازی و مشتریان

پیشینه و مبانی نظری صنعت دارو سازی و مشتریان

فرمت فایل دانلودی: .zip
فرمت فایل اصلی: .docx
تعداد صفحات: 88
حجم فایل: 75
قیمت: 68012 تومان

بخشی از متن:
لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
دسته بندی : وورد
نوع فایل :  word (..docx) ( قابل ویرایش و آماده پرینت )
تعداد صفحه : 88 صفحه

 قسمتی از متن word (..docx) : 
 

‏مبانی نظری وپیشینه تحقیق صنعت داو سازی ،مشتری وبازاریابی
‏بخش اول: آشنایی با صنعت داروسازی و ساخت محلولهای تزریقی
‏1- ‏تاریخچه‏
‏مسلمانان در سایر علوم طبیعی وابسته به پزشکی از قبیل داروسازی (صیدله)‏،‏ گیاه شناسی (علم الحشائش)‏،‏ علم الحیوان و ....به پیشرفتهایی دست یافتند زیرا همه ی این علوم در علم طب به کار ‏می‌‏آید و دانش آنها برای تکیمل فن طب لازم است. داروسازی از فروع پژشکی است و از تاریخ به قدمت تاریخ انسان برخوردار است استعمال گیاهان به عنوان دارو در سراسر تاریخ مرسوم بوده و ثبت شده است. داروسازی (علم الصیدله) نزد دانشمندان قرون وسطی به نامهای بسیاری از جمله الادویه‏،‏ علم المفردات‏،‏ علم العقایید و اقراباذین و غیره نامیده شده است. در قدیم پزشکان شربتها و عصاره‌ها را خود ‏می‌‏ساختند و گیاهان را نیز جمع آوری و انبار ‏می‌‏کردند و نباتات و غیره نظارت شخصی خود حفظ ‏می‌‏کردند و این روش تا قرن ششم میلادی ادامه داشت. از قرن نهم میلادی به بعد علاقه به گیاهان دارویی به ‏شدت اوج گرفت و حکیمانی مانند مه سو (Mesue)‏ ورازی و ابن سینا پیشگامان آن بودند. از این تاریخ به بعد اسناد و سوابق مکتوب در دست است. طب گیاهی با وصف دقیق گیاهان و قسمتهای مورد استفاده ی آن مقدار لازم و نوع بیماری که باید درمان گردد. بر مبنای صحیحی قرار گرفت و پزشکان اسلا
‏می‌‏در ترکیب داروها به نسبتهای معین سرآمد شدند.
‏ادویه ی مرکبه و شناخت مفردات طبی
‏جرجی زیدان ‏می‌‏نویسد: (دانشمندان اروپا که در رستاخیز خود در فن داروسازی مطالعه و تحقیق کردند دریافتند که مسلمانان پایه گذار این علم بوده و آنان بوده اند که برای نخستین بار روش های داروسازی را ترتیب داده و داروهای تازه ای را پیدا کردند) و آنها نخستین مرد‏می‌‏بودند که به شکل امروزی داروخانه باز کردند.
‏صیدله‏،‏ علم ادویه و شناخت داروهاست که به انگلیسی (فارماکولوژی) نامیده ‏می‌‏شود در آغاز پزشک .و داروشناس (صیدلانی)‏،‏ هر دو یک شخص بودند.
‏در این علم از شناخت اشکال نباتات از جهت اینکه چینی، هندی، رومی، ایرانی و جز اینها بوده و از حوادث و معرفت آنها بحث ‏می‌‏شود. ادویه ی مفرده به عقاقیر شناخته شد. و عربها نخستین مرد‏می‌‏بودند که قراباذین (ادویه ی مرکبه) را به شکلی که اکنون در درست است‏،‏ مرتب ساختند. دلیل این مطلب هم‏،‏ اسا‏می‌‏پاره ای از داروها و گیاهانی است که همان اسا‏می‌‏عربی ‏و هندی و فارسی است که عربها وضع نموده اند‏،‏ مانند الکل که از الکحول گرفته است. آگاهی به نحوه ی تهیه ی داروهایی که پزشک تجویز ‏می‌‏کرد‏،‏ خود یک حرفه ی واجد اهمیت محسوب ‏می‌‏شد. صیدله که گاه به آن عطاره نیز گفته اند از قدیم شغلی آزاد و مایه احترام بود و لیکن همه داروشناسان درای اخلاق کریمه نبوده اند. برخی از آنها در ساختن و فروختن تقلب ‏می‌‏کردند. از این رو مامون دستور داد که امانت داروفروشان (صیادله) را امتحان کنند و معتصم عباسی نیز فرمان داد که به دارو فروشی که امانت او ثابت شد منشوری بدهند تا کار او مجاز شمرده شود. دارو فروش و امور مربوط به آن را تحت حسبه قرار داد.
‏از همان ابتدای کار اعراب بر اساس شیوه ی رایج در جندیشاپور دریافتند که طبابت از داروسازی جدا است و داروسازی مهم است. ونیاز به تبحر و تخصص دارد و انجام آن برای کسی که فقط طبابت بداند‏،‏ میسر نیست‏،‏ زیرا هرگز وقتی برای فرا گرفتن اصول آن نداشته است. بیمارستانهای بزرگ‏،‏ داروسازانی داشتند که فقط داروهای مورد نیاز بیماران خود را تهیه کرده و از روی نسخه در اختیار آنان قرار ‏می‌‏دادند. این افراد حق طبابت نداشتند. اما در موارد عادی و در خارج بیمارستانها‏،‏ پزشک معمولا خود نسخه را ‏می‌‏پیچید و به هنگام عیادت بیمار همیشه مقداری دارو همراه داشت و در بسیاری از موارد هم طبیب به بیمار دستور های لازم جهت تهیه ی داروی مورد نیاز را داده و یا اینکه بیماران داروهای مورد نیاز ‏خویش را از عطارها خریداری ‏می‌‏کردند. در این مورد فروشنده شخصا موادی را که عرضه ‏می‌‏کرد ‏می‌‏شناخت و یا خریدار خود انتخاب ‏می‌‏کرد. از این رو چنانکه فی المثل از صیدله ی بیرونی‏،‏ موجز ابن تلمیذ و بعضی ماخذ دیگر بر ‏می‌‏آید در بیمارستانها حضور کسانی به عنوان صیدلانی مرسوم بود. ادویه مرکبه را مسلمانان (اقراباذین) ‏می‌‏خواندند. از آن جمله اقراباذین شاپور بن سهل‏،‏ اقراباذین رازی و ابن تلمیذ
‏اقراباذین دیگری از آن طبیبی به نام ماسویه المارندی (مردینی) است، که در بین غربیان به مسیو یونیور معروف است و ترجمه ی لاتین آن قرنها مرجع اطبای اروپایی بود. گویند همان ترجمه اساس و مبنای فارماکوپه نزد اروپاییها واقع گشت.

 

پرداخت با کلیه کارتهای عضو شتاب امکان پذیر است.

 فصل دوم پایان نامه

پیشینه و مبانی نظری صنعت دارو سازی و مشتریان

  دارای پشتیبانی 24 ساعته تلفنی و پیامکی و ایمیلی و تلگرامی 09214087336   بهترین کیفیت در بین فروشگاه های فایل   دانلود سریع و مستقیم   دارای توضیحات مختصر قبل از خرید در صفحه محصول